𝐁𝐞𝐰𝐨𝐧𝐞𝐫𝐬𝐩𝐚𝐫𝐭𝐢𝐜𝐢𝐩𝐚𝐭𝐢𝐞 𝐰𝐨𝐫𝐝𝐭 𝐝𝐢𝐠𝐢𝐭𝐚𝐥𝐞𝐫, 𝐦𝐚𝐚𝐫 𝐰𝐚𝐚𝐫 𝐛𝐥𝐢𝐣𝐟𝐭 𝐡𝐞𝐭 𝐩𝐞𝐫𝐬𝐨𝐨𝐧𝐥𝐢𝐣𝐤𝐞 𝐜𝐨𝐧𝐭𝐚𝐜𝐭?

Online enquêtes, participatieplatforms, QR-codes, digitale bewonerspanels en zelfs AI bieden steeds meer mogelijkheden om bewoners bij plannen voor hun buurt te betrekken. Ze kunnen participatie sneller, toegankelijker en efficiënter maken. Maar digitalisering brengt ook een risico met zich mee: dat we bewoners wel bereiken, maar niet werkelijk spreken.

Een digitaal formulier kan bijvoorbeeld uitstekend antwoord geven op de vraag wat een bewoner vindt. Maar waarom iemand dat vindt, welke zorgen daarachter zitten of welke ervaring meespeelt, ontdek je vaak pas in een persoonlijk gesprek.

Daarom hoeft de keuze niet digitaal óf persoonlijk te zijn. Juist de combinatie kan participatie sterker maken. Een online vragenlijst kan helpen om vooraf breed input op te halen. Een bewonersavond of gesprek kan vervolgens worden gebruikt om onderwerpen te verdiepen. Digitale kanalen kunnen daarna weer helpen om bewoners snel terug te koppelen wat met hun inbreng is gedaan.

Ook bereik verdient aandacht. Niet iedere bewoner is digitaal vaardig, heeft dezelfdetaalvaardigheid of voelt zich comfortabel om online zijn mening te geven. Andersom zijn er bewoners die juist niet naar een fysieke bijeenkomst komen, maar online wel willen deelnemen. Door verschillende vormen naast elkaar aan te bieden, vergroot je de kans dat verschillende groepen kunnen meedoen.

𝐃𝐞 𝐯𝐫𝐚𝐚𝐠 𝐢𝐬 𝐝𝐚𝐚𝐫𝐨𝐦 𝐧𝐢𝐞𝐭 𝐡𝐨𝐞𝐯𝐞𝐞𝐥 𝐝𝐢𝐠𝐢𝐭𝐚𝐥𝐞 𝐦𝐢𝐝𝐝𝐞𝐥𝐞𝐧 𝐰𝐞 𝐤𝐮𝐧𝐧𝐞𝐧 𝐢𝐧𝐳𝐞𝐭𝐭𝐞𝐧, 𝐦𝐚𝐚𝐫 𝐰𝐞𝐥𝐤 𝐦𝐢𝐝𝐝𝐞𝐥 𝐨𝐩 𝐰𝐞𝐥𝐤 𝐦𝐨𝐦𝐞𝐧𝐭 𝐛𝐢𝐣𝐝𝐫𝐚𝐚𝐠𝐭 𝐚𝐚𝐧 𝐠𝐨𝐞𝐝 𝐜𝐨𝐧𝐭𝐚𝐜𝐭 𝐦𝐞𝐭 𝐛𝐞𝐰𝐨𝐧𝐞𝐫𝐬.

Bij Sabo Advies zien we technologie als ondersteuning van participatie, niet als vervanging van de menselijke relatie. Want uiteindelijk ontstaat vertrouwen niet in een systeem, maar in het contact tussen mensen.‍